Artık ben de bir şehit askerin akrabasıyım. 11 Ağustos Salı günü toprağa verilen Barış Aybek’in akrabasıyım. Sanmayın ki bunu övünerek, gururlanarak söylüyorum, yazıyorum. Bu, ölümlerin herhalde en acısı, en fenası…
2012 yılından beri asker kaçagıyım Askere gitmek istemiyorum Ben bu şavaşin bi parcasi olmak istemiyorum. Birileri sarayını kaybedecek diye sırf bu kadar insan ölmesine vicdan kabul etmediği vicdani retci olmak istiyorum.
Halkların Demokratik Partisi (HDP) Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Başkanlığına “Türkiye Cumhuriyeti Devleti yürütme makamlarındaki en üst yetkili konumda yer alan yetkililer” ile ilgili “savaş suçu” ve “insanlığa karşı suçlar” konulu başvuru yaptı.
Oğlu Hakkari’de asker, kızı ise PKK’li olan anne Peyruze Kurt, “Bu devlet kardeşi kardeşe düşman yaptı. Biri Hakkari’de asker, diğeri Kandil’de PKK’li. Bunlar karşı karşıya gelirse ne olacak?” diye sordu.
“Navberojan etrafı ile bizim köyün etrafında 20 karakol kurmuşlar. Peki bu karakolları neden kurdular? Adalet için kurmadıkları kesin. Kurmuşlar ki insanlar evlerinden çıkamaz olsun, bir iş yapamaz olsun. İnsanları aç bırakmak en büyük amaçları”
Şırnak’ta Akdizgin askeri üs bölgesine uzun namlulu silahlarla düzenlenen saldırıda er olarak zorunlu askerlik yapan Malatyalı Barış Aybek hayatını kaybetti.
Prof. Dr. Nurhan Yentürk’ün çalışmasına göre milli gelirden iç güvenlik harcamalarına ayrılan pay 2006-2014 yılları arasında yüzde 45 arttı. Artışın en önemli bölümünü personel harcamaları oluşturdu. En hızlı büyüme İçişleri Bakanlığı harcamalarında.
Eşitlik İzleme Kadın Grubu (EŞİTİZ), tüm siyasetçilere, bilim ve sanat dünyasına, medyaya, hak örgütlerine ve Türkiye’ye barış çağrısında bulundu.
Derneğimize gönderdiği eposta ile vicdani reddini açıkladı.
Türkiye’de her erkek çocuk eğer fakir bir ailede doğmuşsa, asker doğmuştur. Onu ailesi ve komşuları şenliklerle uğurlar ve hep birlikte bağırırlar, “En büyük asker bizim asker!” diye. Oysa oğlu her asker olan annenin yüreğine işte tam da o şenlikte ateş düşer.
