“bu memlekette vicdani redci olduğunuzda, devletin faşistçe her türlü gaspına maruz kalabiliyorsunuz… o halde ne diyorduk, baskınız, zulmünüz, faşist gasplarınız vız gelir tırıs gider… vicdani red haktır…”
Birleştirilen davaların bugün görülen duruşmasına İnan Mayıs Aru, annesi Hayriye Aru ve babası Kâmil Aru’nun yanında Vicdani Ret Derneği eşbaşkanı avukat Gökhan Soysal da katıldı.
Vicdani Ret – Zorunlu Askerlik – Militarizm Yazılar Arşivi
Eğitim ortamında dışlanma, ekonomik hayatın dışına atılma, sosyal güvencesiz bırakılma, seyahat ve konaklama özgürlüklerini kullanamamak, seçme seçilme haklarının ellerinden alınması ile vicdani retçilere “ya asker olacaksınız, ya parasını ödeyeceksiniz, ya da bu memleketi terk edip gidecekseniz” deniyor.
Hulusi Akar’ın açıklamasında değindiği nokta var. Çarpıtma olduğunu söyleyebiliriz. Ben vicdani retçi olduğum için henüz Askerlik Şubesi’ne veya Milli Savunma Bakanlığı’na “Ben vicdani retçiyim” diye dilekçe ile başvurmadım. Şimdi bu benim vicdani retçi olmadığımı mı gösteriyor?
Akar, “Vicdani ret kavramıyla ilgili yasalarımızda hüküm bulunmamakla birlikte bu kapsamda 82 milyonluk ülkemizde 2017’de 28 kişi, 2018’de 23 kişi, 2019 yılında ise bugüne kadar da 18 kişi müracaatta bulunmuştur” dedi.
Ben bir kürt bireyi olarak onların “kutsal” vatan, bayrak, şehit nutuklarına inanmıyorum. Savaşa karşıyım, yaşadığım coğrafyada barış için küçük bir adım atıyor vicdani reddimi açıklıyorum.
Elbette bu şiddetten zaman zaman korkuyorum ama kendi içime dönüp baktığımda ne olursa olsun askere gitmeyi reddetmenin benim kalbimde çok güçlü bir duygu yarattığını hissedebiliyorum.
Ben bu ordunun bir parçası olmayacağım, bedeli ne olursa olsun kardeşlerime silah doğrultmayacağım. Bu şiddet, nefret ikliminin bir parçası olmayacağım.
Burak ile en son 10 Eylül 2019 tarihinde yazışmışım, Paris’te 31 Ekim – 4 Kasım 2019 tarihlerinde yapacağımız Uluslararası Antimilitarist Kamp için konuşmuşum.
