Devlet, halkın, ulusal iradenin yönettiği bir aygıt olmak ile derin devlet olmak arasında sallandı her zaman… Gladyo, JİTEM, Ergenekon ve daha bir çok farklı isim ile işlenen cinayetler kutsandı. Katiller kahramanlaştırıldı.
Ünlü aktör Hoffman: Bu savaş kocaman bir yalanla başladı. Kuzey Vietnam, Tonking Körfezi’ndeki Amerikan gemimize saldırdı gerekçesiyle bu savaş başlatıldı. Bu kocaman bir yalandı.
Gaye Boralığlu ve Ümit Kıvanç. İki değerli yazar belli aralıklarla bir araya gelmiş ve bir kavram üzerine fikir alışverişinde bulunup tartışmış. Ortaya okuması çok zevkli bir kitap çıkmış. Haysiyet.
En azından, çocukları askere gidecek olan ailelerin en çok sesi çıkacak olanlarını, en etkili gruplarını teskin etmek gerekiyor. Çocuklarının savaşmayacağını, çatışmaya girmeyeceğini, şehit olmayacağını garantilemenin iyi bir yolu olarak bedel ödemek gösteriliyor.
Militarizm ordu ve devletin alanından taşan, gündelik hayatın ve en sıradan ilişkilerin içine sirayet edebilen bir tahakküm ağı olarak da varlığını sürdürebilmektedir.
Nisan aylarında militarizmin çocuklara benimsetilmesi amaçlı bir kampanya tüm ABD çapında yürürlüğe konulur: “Asker Çocukları Ayı”
Şimdiye kadar ülkenize dışarıdan bir füze veya uçakla hava saldırısı olmuş mu kimse bunu sorgulamıyor. Muhalefetten bile böyle bir soru duymuyorsunuz. Çünkü bu yerli ve çok milli konuda hemen “kenetleniliyor!”
Orta Doğu’nun ve Kuzey Afrika’nın büyük bir kısmı, uluslararası ve bölgesel rakiplerin yerel güçler üzerinden savaştığı bir cephe haline geldi. Bu devam ettiği sürece IŞİD de var olmaya devam edecek.
24 Nisan günü tarihin en büyük soykırımının yıldönümü. Türkiye’yi yönetenler, tarihlerinde yer alan bu “utanç dolu gerçekten” bir kez daha kaçaçaklar..
Yeni bilişsel-askeri yapının en büyük başarısı, doğrudan ve bariz bir baskının artık gerekli olmamasıdır: bireyler kendilerini özgür ve kendi hayatlarını kontrol edebilir gördüklerinde çok daha iyi “dürtülebiliyor”.
