Bir kez daha şunu söylüyoruz; Kürtlere, Alevilere, sosyalistlere, kadınlara, doğaya, LGBTİ birey ve topluluklarına dönük bu şiddet sarmalını, savaşı bir kez daha kabul etmiyoruz. Bizler hiçbir şekilde o üniformaları giymeyeceğiz, elimize o silahları almayacağız.
Bugün, hükümet yürüttüğü çalışmalarla, “artık kadınların da askerlik yapabileceğini” konuşuyor olsa da; biz kadınlar, yıllardır yaptığımız gibi, devletin savaş politikalarının bir parçası haline dönüştürülmeyi reddedeceğiz.
Barış gazeteciliğinin tanımı bizim kitabımızda genişletilmiş ve hak odaklı habercilikle barış gazeteciliğinin benzeşen yaklaşımlarını buluşturacak şekilde adil barış odaklı gazetecilik tanımını esas alan bir elkitabı ortaya çıkarılmıştır.
Geçen hafta, Diyarbakır-Sur’da “operasyonun” sonuna gelindiği duyuruldu. Arkasında sayısı belirlenemeyen, kimliği teşhis edilemeyen cansız bedenler ve bir enkaz yığını bırakarak biten operasyonun başarısı yine mehter marşıyla kutlanmıştı.
Dünyanın başka yerlerindeki deneyimlere baktığımızda, şiddete daha fazla şiddetle değil, ancak barışçı bir çözüm yoluyla son verildiğini görüyoruz.
başkaldırı hakkı şiddet demek değildir, ama her şiddet, halkın birbirini öldürmesidir.
sakın şiddeti savunma!
Yargıcın, neyin düşünce olduğu, neyin olmadığını hükme bağlaması, sadece “düşünce”ye yargı otoritesinin tasallutu değil, imhası anlamına gelir.
İnsanlığa karşı suçlar, sivil halkın tümüne veya bir kısmına yönelik olarak gerçekleştirilen yaygın ve sistematik saldırıyı tanımlar. Sivil halkın içinde direnişçiler, silah bırakmış eski savaşçılar, çatışma veya anlaşmazlıkta taraf olmuş kimseler bulunabilir. Önemli olan, söz konusu halkın, esas olarak sivil kişilerden oluşmasıdır.
Desmond Tutu ve nice başka cesur din adamı dinin ezenlerin aracı olmaktan çıkarılması için müthiş bir mücadele verdiler. Aylardır Türkiye’yi kasıp kavuran savaş. Evet, düpedüz bir savaş. Bir kent kuşatılıp, sıkıyönetim ilan ediliyor. Din adamları çıt çıkarmıyor. Bodrumlarda insanlar toplu olarak yok ediliyor. Çıt yok. Yok, yok, yok…
Reddetmeseydin sence şimdi neredeydin? Neler olmuştu hayatında?
Zor bir soru, hiç bilemiyorum. Bir şekilde askere gitmek zorunda olduğumu hissedip de gitseydim sanırım benlik bütünlüğüm, kendime olan saygım dağılırdı, belki şu an yaptıklarımı yapamazdım. Bir başka ben olurdum.
