Devlet, saldırıya uğrayanın Fransa’nın tam kalbi olan özgürlük çeşidi olduğunu savunmakta, ama hala yasının ortasında toplantı özgürlüğünü (“gösteri yapma hakkı”) askıya almakta ve polisin daha da kapsamlı bir militarizasyonuna zemin hazırlamaktadır.
Tarihten biliyoruz. Bir gün olacağı halde, kimse teröristlerle, düşmanlarımla aynı masaya oturmam demesin. Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri taraf değil arabulucu olsun.
“Düşmanı açıkça tarif edebildiğiniz, doğrudan bir sıcak çatışma gerçekleşen günlere elveda” öngörüsü ile beraber madalyonun öteki yüzünde, güvenin hiçbir koşulda mümkün olamayacağı ve barışın tahayyül bile edilemediği, “daimi savaş” durumu da şekillenmiş oluyor.
Sanık, savunmasında “JİTEM’i bilirim, Fransızca seni seviyorum demektir”, diyor. Mide bulandırıcı bir utanmazlıkla mahkeme karşısında cinayetle, ölümle, insanların acılarıyla alay ediyor. Cezasız kalacağından emin, yüreği ferah, sırtını JİTEM’ci devlet/yargı gücüne dayamış.
Öyle anlaşılıyor ki gencecik canların ölümü değil onlar için önemli olan, bu gencecik insanların niye ve kimin tarafından öldürüldükleri… İlla ki doğrudan ya da dolaylı kendi inisiyatifleri altında olacak cinayetler…
Herkes, Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Başbakan Ahmet Davutoğlu ile ilişkisini merak ediyor. Ben ise, Erdoğan gibi güçlü ve çetin bir mizacı olduğu söylenen, tıpkı Erdoğan gibi diğer bir “karizmatik” (karizmanın bakanın gözünde olduğunu yine anımsatarak) ama perde arkasındaki güçlü lider Genelkurmay Başkanı Hulusi Akar’ınkini…
Askerle Erdoğan’ın bugün üç temel konuda buluştukları anlaşılıyor: Kürt sorunu, PKK’ya karşı mücadele ve Kuzey Suriye…
Ben, ordunun hiçbir zaman geri çekildiğine inanmıyorum. Militarizm, Türkiye’de her zaman yasama-yürütme-yargı kurumlarının belirleyici gücüdür. Hatta medyanın… Türkiye’yi yönetmek için militarizmle uzlaşırsınız. Baştan beri bir uzlaşma vardı; ama bu kadar iç içe geçme, (Erdoğan’ın) Cemaat’le ilişkisi bozulunca oldu.
Bir sabah eksiksiz koşu yapılacak denildi. Kafada 4-5 kiloluk kompozit başlık, vücutta 5 kiloluk kurşun geçirmediği “iddia” edilen bir yelek, elimizde 5 kiloluk g3 piyade tüfeği, ve sırtta 30 kiloluk komando çantası. Koşuya başladık.
AİHM içtihatları gereği hak olarak kabul edilmeye başlanan vicdanî ret hakkına dair özgül durum hakkında karar verirken ilgili takdirin mahkemelerden alınması ve böyle bir incelemenin sivil, bağımsız, tarafsız ve bilimsel bir mercie bırakılması doğru bir adım olacaktır.
