“Savaş en çok kadınları ve çocukları vurur” sözü ile İstanbul’un göbeğinde bir kadına, “giydiği şort yüzünden” saldırılması ve bu saldırının “hukuken” müeyyidesiz kılınması arasında ciddi bir alaka var.
Ataerkillik ve militarizmin iç içe geçmediği, içten içe zehirlemediği tek bir kurum, ilişki, birey, hikaye, hayat hikayesi vb bulmak mümkün mü, diye umutsuzca sormadan edemiyor insan. En iyimser tahminle, son birkaç bin yıldır…
Peki, sistemin erkekliği nasıl kurguladığını düşündünüz mü? Hadi beyler “erkekçe” bir tartışma açmadık size. Sizin övündüğünüz kalıpların nasıl sistem tarafından empoze edildiğini, rıza yoluyla nasıl erkeklik mertebeleri atladığınıza bir bakalım…
Şiddetsiz direniş fikri ve pratiğinin gelişim merkezlerinden biri olan Daraya, tüm Suriye’deki sivil itaatsizlik eylemleri için ilham kaynağı.
Son 50 yılın en büyük masallarından olan ‘anti-terör’ söylemi çöktü. Gerçek ve kurucu bir toplumsal adaletin peşinde olmalıyız. Gaziantep türü vahşi katliamlarla hesaplaşmanın bir yolu da buradan geçer.
Şiddetin sıkıştırdığı çocukların şiddetle patlaması, en ufak örneklerden en korkunçlarına dek şaşırtıcı değildir. Sorumlu yine devlet.
Hayatımızdan şiddeti, savaşları, ölümleri çıkarmanın ilk adımı zorunlu askerlik uygulamasına son vermek ve vicdani ret hakkı için gerekli yasal düzenlemeleri yapmaktır.
Demirtaş’ın şehir savaşları istemiyoruz söylemi bazı ucuz siyasetçiler için PKK karşıtlığı olarak değerlendirilse de yukarı da söylediğim gibi bu asıl hükümetin ve devletin savaş çağrısına karşı atılmış bir adımı ifade ediyor.
Eğer bu kanlı askeri darbe girişimi başarıya ulaşsaydı…
Bu ülkede demokrasinin, insan haklarının, özgürlüklerin son kalan kırıntıları da askıya alınacaktı.
Aynen şimdi olduğu gibi…
Herkes ordunun yapılanması reformundan söz ediyor ama ‘TSK Personel Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’dan söz etmiyor… Oysa EMASYA protokolünü kaldırmış olan AK Parti şimdi askere aynı yetkileri veriyor.
