“Geçmiş Ölüler Tarlasından Kendi Yarasıyla…” – Gökhan Soysal*
Kadriye Anne, oğlu Hamza Encü’nün künyesini avuçlarıma bıraktığında ne diyeceğimi bilemedim. Ağzımdan bir kelime dahi çıkmadı. Ne desem de kar etmezdi zaten. Ben O’nun dilini bilmiyordum, o da benim dilimi.


