Yeni Şafak gazetesi, bir polis aracının içinden üç kişinin (çocuğun?) öldürülmesi videosunu yayınlamış. “Gururla sunar…” kalıbına uymuş, neşeyle, överek vermiş. Demek ki övünerek.
Diyarbakır’a barışa yürüyenlerden savaş karşıtı Yavuz Atan sorularımızı yanıtladı: Gözlerimin gördüğünden fazlasını “gördüm”. Hayatı bitirmeye yönelmiş her şey. Savaşı durduramazsak, ölü canlar olarak kalırız. Batı bunun altından kalkamaz, lanet buraya çöker hızla.
Kadınlar, dünyanın birçok savaş bölgesinde gerek çatışma dönemlerinde gerekse barışın inşası sürecinde aktif olarak rol alıyor. ‘Barış için Kadın Girişimi’ de Türkiye’de silahların susarak müzakere masasına dönülmesi için çaba sarf ediyor.
Demokrat Haber’deki köşemi bu defa hapishaneden bir arkadaşım V. Metin Bayrak’ın çağrısına bırakıyorum: BARIŞ BLOKU’NA DESTEK & SAVAŞA/ÖLÜME VİCDANİ RET ÇAĞRISI
Malakanlar’ın 300 yıl öncesinden keşfettiği kardeş güzelliğinden, inatçı barış taraftarlığından, bilgeliğin erdeminden, toprağa sevgiden, hayata bağlanmadan; Anadolu’nun çileli topraklarına oldukça koyu ve derinlikli gölgeler düşer.
Devletin yaşam alanlarına güçlü biçimde karıştığı Rusya, Çin, Türkiye gibi ülkelerde silah üretimi devlet eliyle yapılmaktadır. Silah üretimini yapma kararı, yetkisi devletin elinde olunca, silahlanma daha etkin boyutlara ulaşmaktadır.
Valinin talimatıyla sokağa çıkma yasağı öngörülmesi hem Anayasa’nın 19 maddesine, hem de Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 5 maddesine aykırı. Hukuk devleti olmak savaşta bile hukuka uygun davranmayı gerektirir.
sadece beş aylık can kaybı bilançosu bile, çatışmaların yeni evresini kendi başına bir “iç savaş” saydıracak boyutta.
Türkiye’de savunma ve güvenlik harcamalarının yüksek olmasının başlıca nedenlerinden biri, uzun yıllardır sürdürülen ve 2,5 yıllık kısa bir barış döneminden sonra yeniden başlatılan PKK ile çatışmalardan kaynaklanır.
Çin, Afrika’daki bu üssüyle kolyesine bir inci tanesi daha eklemiş ve ilk defa Asya kıtası dışındaki bir toprağa kalıcı olarak asker yerleştirmiş oluyor.
