Günümüzde gerçekleştirilen ve gerçekleştirilmesi gerektiği söylenen sınır içi ve ötesi operasyonların ne güvenlik, ne de barışla bir ilişkisi var. Operasyonlar ve savaş rejimin sürmesi için gerekli.
Fon transferiyle Erdoğan’ı bağlayan Putin’in markajı, sığınmacı baskısı ve seçim gündemi Esad’la diyalogu dayatıyor. Bu yönelim devletin katmanlarındaki tercihleri de yansıtıyor. Ama ciddi bir yol haritası yok.
Yamaguchi iki kez nükleer saldırıya maruz kalan ama kurtulan tek kişi değil. Onun gibi 165 kadar Hibakusha (nükleer katliamdan kurtulanlar) olduğu sanılıyor.
devlet gücünü elinde tutan iktidar, hakikate bir standart getirmeye çalışırsa… Hele dezenformasyonunun alasını öteden beri bizzat devletlerin ve onun istihbarat örgütlerinin yaptığı düşünülürse…
İçeride her yönüyle tam bir dağılma ve çöküş halinde olan AKP-MHP iktidarı, yeni bir askeri harekâtla Suriye’nin Kürt bölgelerindeki işgali genişletmeye hazırlanıyor.
“Tüm dünya ile savaşıyoruz” dolduruşuna gelmiş, kıtlığa aşina ve görece dayanıklı Rus halkına kıyasla refaha alışmış Avrupa halkının savaşın maliyetinden daha çabuk yılması doğrusu kayda değer bir olasılık.
15 Temmuz, Erdoğan’ın “başkanlık” denen ucube sisteme yükselişi için bir basamak olarak kullanılmış, darbeye karşı duran halkın açtığı demokrasi kapısı kapatılıp faşizmin kapısı açılmıştır.
Ekonomide , işler bozulduğunda, “görünmez elin devreye girerek” dengesizlikleri bertaraf edeceğine inanmak ne kadar çocuksuysa, savaş ihtimâli yükseldiğinde, görünmez mâkullerin devreye girerek bu ihtimâli ortadan kaldıracağına inanmak da o kadar çocuksu bir beklentidir
Bir zamanlar vatan için kurşun atanlardan dem vuran gayrinizami harp ilahiyatı artık “Fetö borsası”, “çökmek”, “koparmak” gibi çok daha çıplak ve gerçek kavramlarla anılıyor.
“Nükleer silahlı rakiplere karşı geniş bir coğrafyada savaşa hazırlandığını” kayıt altına alan NATO’nun en büyük ordularından birinin komutanı, durumu 1937’ye benzeterek hazırlanmak için 2 yılımız olduğunu ima etti
