Erdoğan’ın bir numaralı gündem maddesi, yakın dönemde açık farkla bir seçim ve bir referandum kazanıp ‘tek adamlığı’na anayasal kılıf uydurmaktır. Bunun için yapmayacağı şey yoktur. Yazın bir kenara: Buna savaş da dâhildir. Verdiği sinyaller son derece tehlikeli. Türkiye Suriye’de ‘savaş tuzağı’na çekilebilir.
“Bu meseleyi başkanlık sistemini getirecek bir anayasa reformu karşılığında bir çeşit özerklik pazarlığının bir parçası olarak gördü. HDP’nin dinamizmini fark ettiği anda ise Kürtler içindeki şiddet karşıtı barışçıl sesleri marjinalize etme yoluna gitti. Bu sefer de başkanlık hayali için barış sürecini terk etti.”
Stockholm International Peace Research (SIPRI) verilerine göre; 2012 yılında Türkiye’nin 17 milyar 538 milyon dolar olan askerî harcamaları 2014 yılında 22 milyar 618 milyon dolara yükseldi.
Dünyada üç kırılma var. Birincisi Fransız İhtilali. Ulus devlet ve laikliği getirerek imparatorlukları yıkmıştır. Birinci Dünya Savaşı da ikinci kırılmadır. Orada mikro milliyetçilik ön plana gelmiş ve Avrupa 40 – 50 devlete kadar çıkmıştır. İkinci Dünya Savaşı ise bir kırılma değildir, birincinin sonucudur.
Mahkeme Hakimi benim söylediklerime bağlı kalmadan gerekçeli karar ile bir fikir ifade etmeye çalışmış fakat Türkiye Cumhuriyetinin ortalama memur zihniyetini aşmayacak bir tekrara düşmüştür.
Yalan, harplerin en etkili öldürücü silâhlarındandır. Kalem yalanları açığa çıkarabilir.
Hekim ve psikoterapist İlker Küçükparlak, Türkiye’deki çatışma ortamının yarattığı ‘duygusal kopuş’un, tarafları ‘yarın yüz yüze gelme sorumluluğu’ndan uzaklaştırdığını söylüyor.
Bir polis ya da bir asker bir eve girdi. Evde küçücük çocuklar var. Gözlerini askere dikmiş, ellerini yukarı kaldırmışlar. Bu durumda o polis ya da asker insan olduğunu anımsayacaktır. Ve büyük ihtimalle, bir psikopat değilse, çocukları öldüremeyecektir. İşte Güneydoğu’daki savaşta özellikle bu “insan hatasını asgariye indirmek” için çok önemli bir araç kullanılıyor. Bunlara “Akrep” deniyor.
Filipinler’de Moro’da MILF gerillaları, 15 yıllık müzakereler sonucunda özerkliklerini aldılar. Bu özerkliğin baş mimarlarından biri Türkiye. Haziran ayında Filipinler’e giden Marmara Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Erol Katırcıoğlu, Radikal’e Moro’daki barış sürecini değerlendirdi:
Bu savaş hayatlarımızı, gelecek tahayyüllerimizi, özgürlük umutlarımızı tamamen elimizden almadan bir şey yapmalı. Bu bir şeylerden önemli bir adımda asker olmaya/askere gitmeye karşı bir duruştur.
