Barış hepimize lazım. Ukrayna’ya ve Suriye’ye lazım olduğu kadar, Türkiye’de kadınlara, gençlere, çocuklara, sanatçılara, mahkeme koridorlarına, hastanelere, festival alanlarına, akademisyenlere, yurtlara, hekimlere, üniversitelere, gayrimüslimlere, yaşam tarzından dolayı ayrımcılığa uğrayan herkese ve her mekâna lazım.
Başta Rumlar olmak üzere farklı etnik kökenlere mensup yurttaşları hedef alan 6-7 Eylül Pogromu’nun arkasındaki güçler açığa çıkarılmadı ama o dönemin en önemli tanıklarından biri olan Sabri Yirmibeşoğlu’nun sözleri hala tarih sayfalarındaki yerini koruyor.
Türkiye’deki rejimin sahipleri şayet seçimlerin iktidarlarının devamına imkân tanımayacağına kesin olarak kanaat getirirlerse, seçimin meşru bir gerekçeyle iptali pekâlâ gündeme gelebilir…
Ukrayna’da, savaşın başlangıcına kadar var olan vicdani ret hakkı, yalnızca Yehova’nın Şahitleri veya Adventistleri gibi on küçük dini topluluktan birine mensup kişiler tarafından kullanılabilirdi.
Almanya’nın 1939 yılında Polonya’yı işgal ettiği ve İkinci Dünya Savaşı’nı başlattığı 1 Eylül tarihi Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde “Dünya Barış Günü” olarak kutlanıyor.
Gönderdiği e-posta ile vicdani reddini açıkladı.
Gönderdiği e-posta ile vicdani reddini açıkladı.
Gönderdiği e-posta ile vicdani reddini açıkladı.
Anayasanın 72. maddesi: “Vatan hizmeti, her Türkün hakkı ve ödevidir. Bu hizmetin Silahlı Kuvvetlerde veya kamu kesiminde ne şekilde yerine getirileceği veya getirilmiş sayılacağı kanunla düzenlenir.”
Bugün 19 Ağustos ve benim doğum günüm. Bu vesileyle başta Ukrayna halkları olmak üzere kalbim; yer yuvarlağı üzerinde şiddete uğrayan, savaşın tüm yıkıcılığını hisseden, zulüm gören ve soykırıma uğrayan tüm halklarla birlikte.
