Türkiye’nin en büyük holdinglerinden OYAK’ta garip şeyler oluyor. Garip şeyler, 6 Mayıs’ta Yönetim Kurulu Başkanı Ömer Necati Özbahadır’ın sürpriz bir şekilde istifası ile başladı. Özbahadır görevde birinci yılı doldurmuştu ve daha iki yıllık süresi vardı. Altı gün sonra ebediyen orda kalması beklenen Genel Müdür Coşkun Ulusoy holdinge veda etti.
Devleti milletten ve hatta devletin kendisinden dahi koruduğunu düşünen bu ağın doğal üyeleri yukarıda özetlediğimiz üzere sivil ve askeri bürokrasiden (özellikle polis, asker ve istihbarattan), yargıdan ve siyasetten gelmektedir.
Bugün İstanbul’da başlayacak olan Birinci Dünya İnsani Zirvesi’nden somut sonuç bekleyenlerin sayısı az. Sınır Tanımayan Doktorlar örgütü zirveden çekildiğini açıkladı ve bu zirvenin dünyanın en savunmasız insanlarının korunması için hiçbir işe yaramayacağını düşündüklerini söylediler.
Wall Street Journal gazetesi, 17-25 Aralık sonrası Erdoğan’ın Silahlı Kuvvetler ile kurduğu ilişkinin askeri yeniden güçlendirdiğini ve Saray’da darbe endişelerinin arttığını iddia etmiş.
“15 Mayıs Dünya Vicdani Retçiler Günü”ne ilişkin, Vicdani retçi Merve Arkun’la Ateş Alpar konuştu. Merve Arkun, ”Ölümü kutsallaştıran, yapay sınırlar yaratan bütün iktidarlara karşı sınırsız, sınıfsız, sürgünsüz bir dünya için Militarizme, iktidara ve savaşa karşı Vicdani Ret.”
Vicdani Ret Derneği üyeleri, Dünya Vicdani Retçiler Günü’nde savaş döneminde vicdani reddin önemini anlattı: Eskiden askere gitmek istemeyenlerin başvuruları geliyordu, şimdi firar edenlerin…
Savaş karşıtı birisi olunca işin teorisi daha kolay. Basitçe öldürmeye karşı oluyorsun. Başka bir şey yok. Herkes için güvenli, ahlaklı ve gerekli
Vicdanı retçiler ise o namlunun arkasındaki tetiği çekene sesleniyor: “Sen, bizzat sen çekiyorsun o tetiği. Kimin emir vermiş olduğu kadar önemli bu. Gerekçen ister emir kulluğu ister vatan hizmeti olsun. Sen, bizzat çekiyorsun o tetiği.”
11 Mayıs 2016’da Doğan Özgüden ve İnci Tuğsavul’un sürgünde 45. yılları doluyormuş. Özgüden ve Tuğsavul 12 Mart 1971 darbesinin ardından ülke dışına çıkmak zorunda kalmıştı.
Fosil yakıtların kullanımından, kimyasal silahlardan, yüksek tesirli bombaların yarattığı tahribattan kaynaklı genel ekolojik yıkımı düşündüğümüzde askeriye biyosferin en büyük düşmanı diyebiliriz. Ellerindeki tüm kana rağmen diğer bütün sanayi sektörleri, yanlarında pek masum kalır.
